د غور مرکز فیروزکوه ښار کې یو ۷۱ کلن سړی له خپلو دوو زامنو سره یوځای له کارول شویو او غورځول شویو لرګیو څخه د خلکو د اړتیا وړ اوزار جوړوي او په لږه بیه یې پلوري. هغه آمو ته ویلي چې خپل کار یې یوازې د قران کریم لپاره د رحلونو په جوړولو پیل کړی و، خو اوس خلک د بېلابېلو اوزارو جوړولو لپاره د هغه د نجارۍ هټۍ ته راځي.
دغه سپین ږیری نجار وایي، کلونه وړاندې یې یوازې د قرآن کریم لپاره رحلونه جوړول، خو د وخت په تېرېدو او د تقاضا په زیاتېدو سره، اوس خلک د پخلنځي له لوښو نیولې تر کرنیزو وسایلو پورې د هر ډول لرګینو اوزارو جوړولو لپاره د هغه کوچنۍ هټۍ ته ورځي.
هغه زیاتوي چې د بیا کارول شویو لرګیو کارول نه یوازې د تولید لګښت کموي، بلکې د چاپیریال په پاک ساتلو کې هم مرسته کوي. دا نوښت په داسې یوه سیمه کې چې نویو خامو موادو ته لاسرسی ستونزمن او ګران دی، د ډېر پام وړ ګرځېدلی دی. د فیروزکوه ډېری اوسېدونکي د ګران بیه وارداتي توکو پر ځای د دغه نجار ځايي تولیدات اخلي.
د هغه زامن، چې دا کسب یې له خپل پلار څخه زده کړی، له هغه سره یوځای کار کوي او هیله لري چې په راتلونکي کې خپل دغه کورنی کاروبار پراخ کړي. دوی وایي چې دا کار نه یوازې د دوی د عاید سرچینه ده، بلکې په ټولنه کې د خدمت او ګټورتوب احساس هم ورکوي.
دا کیسه د افغانستان په سختو اقتصادي شرایطو کې د نوښت او ځان بسیاینې یوه بېلګه ده. په داسې حال کې چې ډېری خلک له بېکارۍ او بېوزلۍ سره مخ دي، په غور کې دغې کورنۍ د خپلو شته سرچینو او مهارتونو په کارولو سره د خپل ژوند د تامین او له خپلو هېوادوالو سره د مرستې یوه لار موندلې ده.
د دغه ۷۱ کلن نجار او د هغه د زامنو کار دا ښیي چې څنګه په نوښت او استقامت سره، حتی په محدودو امکاناتو، په ټولنه کې مثبت بدلونونه راوستل کېدای شي. د دوی فعالیت کولای شي په ټول افغانستان کې نورو ته الهام ورکړي چې خپلو شاوخوا سرچینو ته په نوي نظر وګوري او د کار او ژوند لپاره نوي فرصتونه ومومي.
سرچینه: آمو
🌐
