یک مرد هفتادویک ساله در شهر فیروزکوه، مرکز ولایت غور، به همراه دو فرزندش از چوب‌های استفاده‌شده و دورریخته‌شده، ابزارهای مورد نیاز مردم را تولید می‌کند. او این ابزارها را با بهای اندک به فروش می‌رساند و از این طریق امرار معاش می‌کند.
این نجار کهن سال به رسانه آمو گفته است که کار خود را سال‌ها پیش تنها با ساخت رحل برای قرآن کریم آغاز کرد. با این حال، با گذشت زمان و افزایش تقاضا، اکنون مردم برای ساخت انواع ابزارهای چوبی، از وسایل آشپزخانه گرفته تا ابزارهای زراعتی، به دکان کوچک نجاری او مراجعه می‌کنند.
او می‌گوید که استفاده از چوب‌های بازیافتی نه تنها هزینه تولید را کاهش می‌دهد، بلکه به پاکیزگی محیط زیست نیز کمک می‌کند. این ابتکار در منطقه‌ای که دسترسی به مواد خام جدید دشوار و گران است، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از باشندگان فیروزکوه ترجیح می‌دهند به جای خرید ابزارهای وارداتی و گران قیمت، تولیدات محلی این نجار را تهیه کنند.
فرزندان او نیز که این حرفه را از پدرشان آموخته‌اند، در کنار او کار می‌کنند و امیدوارند که بتوانند این کسب وکار خانوادگی را در آینده گسترش دهند. آنها می‌گویند که این کار نه تنها منبع درآمدشان است، بلکه حس مفید بودن و خدمت به جامعه را نیز در آنها تقویت می‌کند.
این داستان نمونه‌ای از خلاقیت و خودکفایی در شرایط دشوار اقتصادی افغانستان است. در حالی که بسیاری از مردم با بیکاری و فقر دست وپنجه نرم می‌کنند، این خانواده در غور با استفاده از منابع موجود و مهارت‌های خود، راهی برای تأمین زندگی و کمک به هم نوعان‌شان یافته‌اند.
کار این نجار ۷۱ ساله و پسرانش نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با ابتکار و پشتکار، حتی با امکانات محدود، تغییرات مثبتی در جامعه ایجاد کرد. فعالیت آنها می‌تواند الهام‌بخش دیگران در سراسر افغانستان باشد تا با نگاهی نو به منابع اطراف خود، فرصت‌های جدیدی برای کار و زندگی بیابند.
منبع: آمو
🌐
