دیموکراسي په دې مانا نه ده چې هر څوک هر څه وغواړي هغه دې وکړي.
په یو دیموکراتیک هېواد کې، خلک حق لري چې لاریون وکړي، پر خپل حکومت نیوکه وکړي او حتی د هغه د ګوښه کېدو غوښتنه وکړي. خو هېڅوک حق نه لري چې د خلکو هټۍ چور کړي، موټرونو ته اور واچوي او یا د نورو شتمنۍ ویجاړې کړي.
که په فرانسه کې ځینې خلک له خپلې ازادۍ څخه ناوړه ګټه پورته کوي، ایا ستونزه په دیموکراسۍ کې ده، او که په هغو کسانو کې چې قانون تر پښو لاندې کوي؟
د دیموکراسۍ او دیکتاتورۍ ترمنځ توپیر دا نه دی چې په دیموکراسۍ کې تاوتریخوالی نه کېږي. توپیر دا دی چې په دیموکراسۍ کې خلک د اعتراض حق لري، پولیس باید د قانون تابع وي او هغه کسان چې جرم کوي، باید د قانون په وړاندې ځواب ویونکي وي.
موږ باید د څو کسانو د ناقانونه کړنو له امله د میلیونونو خلکو د ازادۍ حق تر پوښتنې لاندې رانه ولو.
له ازادۍ څخه د ناوړه ګټې اخیستنې د حل لاره د ازادۍ له منځه وړل نه دي، بلکې پر ټولو باندې د قانون یو شان پلي کول دي.
یو بل مهم ټکی هم شته: موږ باید د فرانسې ټول لاریون کوونکي له هغو کسانو سره یو شان ونه ګڼو چې تاوتریخوالي او چور تالان ته لاس اچوي. ډېری خلک په سوله ییزه توګه اعتراض کوي.
ایا تاسو فکر کوئ چې د فرانسې په لاریونونو کې تاوتریخوالی د دیموکراسۍ د کمزورتیا نښه ده، او که د دې ښکارندويي کوي چې حتی دیموکراتیک هېوادونه هم د قانون په پلي کولو او د نظم په ساتلو کې له جدي ننګونو سره مخ دي؟
🌐
