اسحاق دار، وزیر امور خارجه پاکستان که اصلا تجربه اقتصادی و مالی دارد، در دو ماه اخیر سه بار به کابل آمده است.
سفر بعدی او در بیستم اگست، تلاشی برای گشودن صفحه تازه ای در روابط افغانستان و پاکستان به شمار می رود.
این تلاش همانند سفرهای معمول دیپلوماتیک به نظر نمی رسد، زیرا کثرت سفرها، حساسیت موضوعات و شرایط سیاسی منطقه، نشان دهنده عجله، فشار و احتمال معامله جدید است.
در روابط دیپلوماتیک، سفرهای مکرر در فواصل کوتاه نشانگر مشکل جدیدی است که نیازمند حل فوری است، یا زمان نهایی کردن معامله مهمی فرا رسیده است.
سفرهای سه گانه اسحاق دار در دو ماه نشان می دهد که اسلام آباد در تلاش است گفتگوها با کابل را تسریع کند. پاکستان ممکن است در پی نهایی کردن توافق امنیتی یا اقتصادی باشد، یا پیام هایی از بازیگران منطقه ای و بین المللی را منتقل می کند تا مواضع رسمی آنها بدون گفتگوهای سخت ارائه شود.
نشست سه جانبه پاکستان، افغانستان و چین بخشی از دستور کار رسمی است. چین علاقه مند به دالان های اقتصادی، منابع معدنی و پروژه های امنیت منطقه ای در افغانستان است.
پاکستان می خواهد از طریق این همکاری سه جانبه وارد قالب جدیدی از روابط با کابل شود.
سفرهای پیاپی اسحاق دار آداب معمول دیپلوماتیک نیست، بلکه بازی محاسبه شده ای از فشار و فرصت است که در آن ابتکارات اقتصادی چین، فشار سیاسی غرب و خواسته های امنیتی پاکستان نقش دارند.