نویسنده: جهانزیب ویسا، فعال حقوق بشر

اعلام آغاز فعالیت استارلینک در تاجیکستان خبر امیدوارکننده ای است، اما به عنوان یک کنشگر حقوق بشر که از نزدیک با وضعیت افغانستان در تماس هستم، تأکید می کنم که نیاز به اینترنت آزاد و امن در افغانستان بسیار فوری تر و حیاتی تر است.
میلیون ها زن و دختر افغان از آموزش، کار و ابتدایی ترین حقوق انسانی محروم شده اند. بیش از ۱۶۰۰ روز است که مکاتب و دانشگاه ها به روی آنان بسته مانده و در موارد متعدد، طالبان عمداً اینترنت را قطع کرده اند تا زنان و دختران از آموزش آنلاین، ارتباط با جهان و دسترسی به اطلاعات محروم بمانند.
برای دخترانی که با وجود همه فشارها تلاش می کنند از طریق آموزش آنلاین به یادگیری ادامه دهند، اینترنت یک امتیاز نیست؛ یک حق حیاتی و تنها راه بقا و امید است. در بسیاری از مناطق، حتی دسترسی ابتدایی به سیم کارت، تلفن همراه و اینترنت پایدار وجود ندارد و این امر، انزوای اجباری زنان را تشدید کرده است.
من به طور مستقیم با زنان و دختران داخل افغانستان در تماس هستم و هر روز شاهد این واقعیت تلخ هستم که نبود اینترنت مستقل و امن، چگونه آموزش، آزادی فکری و کرامت انسانی آنان را نابود می کند. در چنین شرایطی، استارلینک می تواند یک تغییر واقعی ایجاد کند؛ تغییری که به زنان و دختران امکان یادگیری، ارتباط و حفظ امید به آینده را بدهد.
از ایلان ماسک می خواهم که وضعیت افغانستان را در اولویت قرار دهند و برای فراهم سازی دسترسی امن و مستقل به اینترنت برای زنان و دختران افغان اقدام عملی و فوری انجام دهند. بی طرفی فناورانه در برابر محرومیت سیستماتیک زنان، عملاً به تداوم این سرکوب کمک می کند.