تحقیقات جدید نشان می دهد که اولین مورد ثبت شده از تاثیر آب و هوای فضایی بر تکنالوژی بشر، آنگونه که قبلا تصور می شد، در سال ۱۸۴۱ رخ نداده، بلکه احتمالا در سال ۱۸۴۸ بوده است.
یک گزارش قدیمی که در سال ۲۰۱۳ دوباره کشف شد، از یک «اختلال مغناطیسی بسیار شدید» در تاریخ ۱۸ اکتوبر ۱۸۴۱ خبر می داد. گفته می شد این اختلال در سیستم تلگراف شرکت راه آهن سوت دوون در انگلستان تداخل ایجاد کرده و باعث تاخیر ۱۶ دقیقه ای حرکت قطار سریع السیر ساعت ۱۰:۰۵ شب از اکستر به نیوتن ابوت شده بود.
اما مطالعه جدید یک نقص اساسی را در این گزارش برجسته می کند: خط آهن از اکستر به نیوتن ابوت تا سال ۱۸۴۶ افتتاح نشده بود. بنابراین، این رویداد نمی توانست در سال ۱۸۴۱ اتفاق افتاده باشد.
محققان با بررسی سوابق معاصر و مشاهدات ژئومغناطیسی استدلال می کنند که این رویداد که به اشتباه گزارش شده بود، در واقع چندین سال بعد، در تاریخ ۱۸ اکتوبر ۱۸۴۸ رخ داده است.
این کشف به این معنی است که رویداد اکستر دیگر اولین رویداد ثبت شده از تاثیر آب و هوای فضایی نیست. این عنوان اکنون به تداخل در سیستم های تلگراف الکتریکی راه آهن میدلند در انگلستان در جریان نمایش شفق قطبی در ۱۹ مارچ ۱۸۴۷ تعلق دارد.
با این وجود، رویداد اکستر همچنان یکی از اولین نمونه های ثبت شده از تاثیر فعالیت ژئومغناطیسی بر زیربنا های فنی به شمار می رود. این رویداد حتی قبل از رویداد مشهور کرینگتون در سال ۱۸۵۹ رخ داده است.
این تحقیقات اهمیت بررسی دقیق سوابق تاریخی برای درک بهتر تاثیرات آب و هوای فضایی بر جوامع مدرن را نشان می دهد و به دانشمندان کمک می کند تا برای طوفان های ژئومغناطیسی آینده آمادگی بهتری داشته باشند.
منبع: Science
🌐
