پژوهشگران فسیل یک پستاندار اولیه آبزی به نام «مگاکاودا سونگی» را کشف کرده‌اند که ۱۶۵ میلیون سال پیش در دوره ژوراسیک زندگی می‌کرده است. این موجود که از پوزه تا نوک دمش نیم متر طول داشت، با وجود جثه کوچکش یک «شکارچی برتر» در محیط آبی خود محسوب می‌شد.
این تحقیق که توسط تیمی از دانشگاه‌های شنیانگ، شیکاگو و بن انجام شده و در مجله معتبر «نیچر» به چاپ رسیده است، نشان می‌دهد که این حیوان دارای ویژگی‌های تکاملی مهمی بوده است. دندان‌های نیش آن برای گرفتن شکار لغزنده به سمت عقب خمیده بودند.
اما مهم‌ترین کشف، وجود یک «کام نرم» در این فسیل است. این ساختار تشریحی، حفره دهان را از حلق جدا می‌کند و به حیوان اجازه می‌دهد تا همزمان نفس بکشد و عمل بلع را انجام دهد. این توانایی یک پیش‌نیاز اساسی برای شیر خوردن در پستانداران است.
پروفسور توماس مارتین، دیرینه شناس از دانشگاه بن، توضیح می‌دهد که بسیاری از حیوانات مانند کروکودیل‌ها فاقد این ساختار هستند و برای قورت دادن شکار، سر خود را بالا برده و از نیروی جاذبه کمک می‌گیرند. در مقابل، پستانداران می‌توانند حتی در حالت وارونه نیز مایعات را ببلعند.
این قابلیت به نوزادان پستانداران اجازه می‌دهد تا شیر مغذی مادر را بدون اینکه وارد بینی‌شان شود، به طور ایمن بنوشند. پروفسور مارتین تأکید می‌کند: «این همان تطبیقی بود که توسعه مغز را، که در نهایت به انسان منتهی شد، ممکن ساخت.»
کشف این ویژگی در موجودی مانند مگاکاودا سونگی نشان می‌دهد که این انقلاب تکاملی بسیار پیشتر از ظهور پستانداران امروزی آغاز شده بود و پایه‌های بیولوژیکی لازم برای یکی از مهم‌ترین مزیت‌های بقای پستانداران را فراهم کرده بود.
منبع: مجله نیچر
🌐
