بعضی از هموطنان ما می‌پرسند که چرا باید به موفقیت عایشه وهاب افتخار کنیم، در حالی که او یک امریکایی است و برای منافع امریکا کار می‌کند؟
به باور من، این پرسش ارزش بحث دارد.
اول باید یک موضوع را روشن بسازیم. عایشه وهاب یک سیاستمدار امریکایی است و مسئولیت دارد که مطابق قانون اساسی امریکا و در خدمت مردم و ایالتی باشد که او را انتخاب کرده‌اند. هیچ‌کس از او انتظار ندارد که منافع افغانستان را بالاتر از مسئولیت‌های قانونی خود در امریکا قرار بدهد.
اما آیا این موضوع به این معناست که افغان‌ها نباید از موفقیت او خوشحال شوند؟
بیایید یک مثال ساده بزنیم.
اگر یک جوان افغان‌الاصل در امریکا داکتر شود و جان صدها امریکایی را نجات بدهد، آیا نباید به او افتخار کنیم، چون برای مردم امریکا خدمت می‌کند؟
اگر یک دانشمند افغان‌الاصل در ناسا کار کند و در یک کشف علمی سهم بگیرد، آیا باید بگوییم که موفقیت او به ما ارتباط ندارد، چون برای یک اداره امریکایی کار می‌کند؟
پس چرا وقتی یک زن افغان‌الاصل وارد یک نهاد مهم سیاسی امریکا می‌شود، موضوع را طور دیگری می‌بینیم؟
ما باید میان دو موضوع تفاوت قایل شویم.
یکی افتخار به ریشه و پیشینه یک انسان است و دیگری حمایت از تمام تصمیم‌های سیاسی او.
افتخار به موفقیت عایشه وهاب به این معنا نیست که ما با تمام نظریات و تصمیم‌های سیاسی او موافق هستیم. او نیز مانند هر سیاستمدار دیگر باید بر اساس کارکرد، صداقت و مسئولیت‌پذیری‌اش مورد ارزیابی قرار بگیرد.
برای من، موضوع مهم دیگر این است که یک زن افغان‌الاصل توانسته در جامعه‌ای که فرصت رقابت سیاسی وجود دارد، وارد یک نهاد قانون‌گذاری شود.
این در حالی است که امروز در افغانستان میلیون‌ها دختر و زن حتی از ابتدایی‌ترین حقوق تعلیم و کار محروم هستند.
این تفاوت باید ما را به فکر ببرد.
چرا یک زن افغان‌الاصل می‌تواند در امریکا در ساختن قانون سهم داشته باشد، اما یک زن در افغانستان از بسیاری حقوق اساسی خود محروم باشد؟
به باور من، افتخار واقعی تنها به این نیست که عایشه وهاب ریشه افغانی دارد. مهم این است که موفقیت او برای دختران و پسران افغان یک مثال باشد که با تعلیم، تلاش و داشتن فرصت برابر می‌توان به مقام‌های بلند رسید.
ما می‌توانیم افغانستان را دوست داشته باشیم، به موفقیت افغان‌الاصل‌ها در سراسر جهان افتخار کنیم و در عین زمان به قوانین و مسئولیت‌های کشورهایی که در آن زندگی می‌کنیم احترام بگذاریم.
افتخار به ریشه‌های خود به معنای مخالفت با کشور دوم ما نیست، همان‌طور که خدمت به امریکا به معنای فراموش کردن ریشه‌های افغانی نیست.
پرسش اساسی من این است: چرا به جای آنکه بپرسیم عایشه وهاب برای کدام کشور کار می‌کند، از خود نمی‌پرسیم که چه باید بکنیم تا روزی دختران افغانستان نیز بتوانند آزادانه درس بخوانند، در انتخابات سهم بگیرند و در ساختن قوانین کشور خود نقش داشته باشند؟
نور وجوهات
