د شمالي ایرلنډ د سولې پروسه، چې په ۱۹۹۸ کال کې د ښې جمعې تړون ته ورسېده، د پېچلو شخړو د حل یوه غوره بېلګه ده. د دې پروسې بریا په لویه کچه په کورنیو او بهرنیو لوبغاړو پورې تړلې وه، چې د سولې لپاره یې یو ترکیبي چلند وښود.
مدني ټولنې په دې پروسه کې حیاتي رول لوبولی. دوه مهم نوښتونه، په ۱۹۹۳ کې د اپسال کمیسیون او په ۱۹۹۸ کې د "هو کمپاین" د یادونې وړ دي. د اپسال کمیسیون د عامو خلکو او سیاسي ګوندونو د نظرونو په راټولولو سره مهم وړاندیزونه وکړل، په شمول د آیرلنډ جمهوریت غوښتونکي پوځ (IRA) سیاسي څانګې، شین فین سره پټې خبرې. دا وړاندیزونه په پای کې په مثبتو پایلو سره پلي شول.
همدارنګه، د "هو کمپاین" چې موخه یې په ټولپوښتنه کې د تړون لپاره د خلکو ملاتړ راجلبول وو، د هغه په بریالیتوب کې بنسټیز رول درلود. دې کمپاین د عامه پوهاوي له لارې وکولای شول چې د خلکو اکثریت د تړون تایید ته وهڅوي.
دیني مشرانو هم د ګډو لاریونونو، د تاوتریخوالي غندلو او سیاسي مشرانو ته د مشورې ورکولو له لارې د سولې فضا په رامنځته کولو کې د پام وړ ونډه درلوده.
په سیاسي ډګر کې، د ایرلنډ حکومت، د شمالي ایرلنډ ملتپالو او اتحاد غوښتونکو ګوندونو، او بهرنیو لوبغاړو لکه متحده ایالاتو او برتانیا مهم رول لوبولی. په امریکا کې د کلینټن ادارې د ځانګړي استازي په توګه د سناتور جورج میچل په ټاکلو سره د خبرو اترو په اسانولو کې حیاتي رول ولوباوه. "د میچل اصول"، چې په سیاسي اهدافو ته د رسیدو لپاره په دیموکراتیکو او سوله ییزو وسیلو ټینګار کوي، د تړون بنسټ شو.
د برتانیا حکومت هم خبرو اترو ته د شین فین د ننوتلو لپاره د IRA د بې وسلې کولو له خپل شرط څخه په تېرېدو سره مهم انعطاف وښود. دې کار د اوربند بیا پیل او د خبرو اترو بریالیتوب ته لاره هواره کړه.
سرچینه: رسنیزه شننه
🌐
