تحقیق جدیدی که قیمت حدود ۵۵۰ دوا را در ۷۲ کشور جهان در سال ۲۰۲۲ بررسی کرده، نشان می دهد که مردم در کشورهای با درآمد کم و متوسط ممکن است در مقایسه با کشورهای ثروتمند، برای دواهای ضروری مشابه قیمت بیشتری پرداخت کنند.

محققان از دانشگاه براون امریکا و مکتب اقتصاد لندن دریافتند که اگرچه “قیمت اسمی” داروها در کشورهای ثروتمند بالاتر است، اما پس از محاسبه قدرت خرید در ارز محلی، قیمت واقعی در کشورهای فقیرتر بیشتر است.


این مطالعه که در مجله انجمن طبی امریکا منتشر شده، نشان می دهد میزان مصرف دوا های ضروری در اروپا بالاترین (۶۳۴ دوز) و در جنوب شرق آسیا پایین ترین (۱۴۳ دوز) میزان بوده است.

برای مثال، در حالی که قیمت ها در هندوستان از نظر اسمی پایین بود (چهارمین قیمت پایین در ۷۲ بازار)، اما پس از محاسبه قدرت خرید، (رتبه ۲۹ از ۷۲) در میانه جدول قرار گرفت.


محققان همچنین دریافتند که برای اکثر کشورها، دواهای گران قیمت مربوط به درمان اختلالات روانی و رفتاری و بیماری های قلبی عروقی است، در حالی که ارزان ترین محصولات مربوط به درمان هپاتیت B و C می باشد.

در مورد دسترسی به دوا ها، محققان دریافتند که مردم هندوستان باید حدود ۱۰ روز با حداقل دستمزد کار کنند تا بتوانند هزینه یک دوره یک ماهه داروی تنوفوویر دیسوپروکسیل را پرداخت کنند. این تحقیق نشان می دهد که کشورهای فقیرتر با بار هزینه دارویی بالاتری روبرو هستند.

دارو #کشورهایفقیر #هزینهدرمان #قیمتدارو #سلامتجهانی #نابرابری_سلامت

Author