برنامه اسکان بشر ملل متحد پیش بینی کرده که تا سال ۲۰۶۰ میلادی، نیمی از جمعیت افغانستان در شهرها زندگی خواهند کرد.
این نهاد می گوید این روند سریع باید به فرصتی برای رشد اقتصادی تبدیل شود، نه بحران.
در حال حاضر زیرساخت های شهری برای این تغییر بزرگ آماده نیستند. آمار نشان می دهد که جمعیت شهری از یک نفر در هر بیست نفر در سال ۱۹۵۰، به یک نفر در هر چهار نفر در سال ۲۰۲۲ رسیده است.
نبود مدیریت درست باعث گسترش شهرک های غیررسمی و فقر شده است. اگر برنامه ریزی دقیقی صورت نگیرد، کمبود مسکن و خدمات شهری چالش های بزرگی برای مردم ایجاد خواهد کرد.
