یک آرایشگر زن در کابل می
گوید پس از آنکه حکومت طالبان بیش از چهار سال پیش فعالیت آرایشگاه
های زنانه را متوقف کرد، اکنون مجبور شده است در اتاق کوچکی در خانه
اش به صورت پنهانی کار کند.
این آرایشگر که خود را افسانه (نام مستعار) معرفی می
کند، می
گوید ادامه دادن این حرفه با ترس مداوم از شناسایی و برخورد محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان همراه است. او یکی از هزاران زنی است که پس از ممنوعیت، به کار پنهانی روی آورده
اند.
افسانه در گفتگو با تلویزیون آمو گفت: «حدود پنج لک افغانی برای کارم سرمایه
گذاری کرده بودم. بعد از بسته
شدن آرایشگاه، مجبور شدم وسایل و اموال دکانم را با قیمت بسیار پایین بفروشم. تمام سرمایه
ای را که برای کارم گذاشته بودم، نتوانستم دوباره به دست بیاورم و حالا در یک اتاق کوچک خانه کار می
کنم.»
این نگرانی تنها به آرایشگران محدود نمی
شود و مشتریان نیز با دلهره به این آرایشگاه
های خانگی مراجعه می
کنند. زهره (نام مستعار)، یکی از مشتریان، می
گوید: «شرایط برای آرایشگرها و مشتری
ها بسیار دشوار شده است. وقتی برای کارهای ضروری به آرایشگاه
های خانگی مراجعه می
کنیم، همیشه نگرانی از برخورد و پیامدهای آن وجود دارد.»
به گفته آرایشگران، بسته
شدن آرایشگاه
ها تنها به معنای از دست دادن یک شغل نبود، بلکه ضربه سنگینی به سرمایه
های آنان نیز وارد کرد و منبع درآمد اصلی شمار زیادی از خانواده
ها را از بین برد.
بسیاری از این زنان اکنون در شرایطی کاملا متفاوت با گذشته و در خانه
های خود به کار ادامه می
دهند. با این حال، آنها تاکید می
کنند که نبود یک فضای کاری امن و مشخص، ادامه این حرفه را برایشان بسیار دشوار کرده است.
ممنوعیت فعالیت آرایشگاه
های زنانه بخشی از محدودیت
های گسترده حکومت طالبان بر کار، تحصیل و حضور اجتماعی زنان در افغانستان است.
منبع: تلویزیون آمو
🌐
