یک آرایشگر زن در کابل می‌گوید پس از آنکه حکومت طالبان بیش از چهار سال پیش فعالیت آرایشگاه‌های زنانه را متوقف کرد، اکنون مجبور شده است در اتاق کوچکی در خانه‌اش به صورت پنهانی کار کند.
این آرایشگر که خود را افسانه (نام مستعار) معرفی می‌کند، می‌گوید ادامه دادن این حرفه با ترس مداوم از شناسایی و برخورد محتسبان امر به معروف و نهی از منکر طالبان همراه است. او یکی از هزاران زنی است که پس از ممنوعیت، به کار پنهانی روی آورده‌اند.
افسانه در گفتگو با تلویزیون آمو گفت: «حدود پنج لک افغانی برای کارم سرمایه گذاری کرده بودم. بعد از بسته شدن آرایشگاه، مجبور شدم وسایل و اموال دکانم را با قیمت بسیار پایین بفروشم. تمام سرمایه‌ای را که برای کارم گذاشته بودم، نتوانستم دوباره به دست بیاورم و حالا در یک اتاق کوچک خانه کار می‌کنم.»
این نگرانی تنها به آرایشگران محدود نمی‌شود و مشتریان نیز با دلهره به این آرایشگاه‌های خانگی مراجعه می‌کنند. زهره (نام مستعار)، یکی از مشتریان، می‌گوید: «شرایط برای آرایشگرها و مشتری‌ها بسیار دشوار شده است. وقتی برای کارهای ضروری به آرایشگاه‌های خانگی مراجعه می‌کنیم، همیشه نگرانی از برخورد و پیامدهای آن وجود دارد.»
به گفته آرایشگران، بسته شدن آرایشگاه‌ها تنها به معنای از دست دادن یک شغل نبود، بلکه ضربه سنگینی به سرمایه‌های آنان نیز وارد کرد و منبع درآمد اصلی شمار زیادی از خانواده‌ها را از بین برد.
بسیاری از این زنان اکنون در شرایطی کاملا متفاوت با گذشته و در خانه‌های خود به کار ادامه می‌دهند. با این حال، آنها تاکید می‌کنند که نبود یک فضای کاری امن و مشخص، ادامه این حرفه را برایشان بسیار دشوار کرده است.
ممنوعیت فعالیت آرایشگاه‌های زنانه بخشی از محدودیت‌های گسترده حکومت طالبان بر کار، تحصیل و حضور اجتماعی زنان در افغانستان است.
منبع: تلویزیون آمو
🌐
