مجید ۳۰ ساله در شفاخانه سردار محمد داوود خان با مرگ دست وپنجه نرم می کند.
داکتران دریافتند که علت وضعیت وخیم او و بسیاری دیگر، استفاده از دوای جعلی و بی کیفیت بوده است که به جای درمان، شُش هایشان را تخریب کرده است .
تحقیقات نشان می دهد که انتی بیوتیک های تقلبی حتی در آب حل نمی شوند و دارای رسوبات خطرناک هستند.
این “زهر” خاموش باعث شده تا مریضان با بیماری های ساده مانند ریزش جان دهند یا زخم هایشان ناسور شده و منجر به قطع عضو گردد .
بازار دوای افغانستان متاسفانه پر از محصولات تقلبی است که در کارخانه های مخفی ساخته یا قاچاق می شوند.
این تجارت پرسود اما مرگبار، سلامت مردم را در سراسر ولایت ها به خطر انداخته و تفکیک دوای اصلی از جعلی حتی برای داکتران دشوار شده است .
