جنبش های اعتراضی زنان و فعالان مدنی افغانستان در یک بیانیه مشترک، به سخنرانی اخیر سعیده میرضیایف، دختر رئیس جمهور اوزبیکستان، در مجمع عمومی سازمان ملل واکنش نشان دادند. آنها از اوزبیکستان خواستند تا هرگونه تعامل سیاسی و اقتصادی با حکومت طالبان را به رعایت حقوق بشر، به ویژه حقوق زنان، مشروط سازد.
این فعالان ضمن قدردانی از پیشرفت های اوزبیکستان در زمینه مشارکت سیاسی زنان، از این که خانم میرضیایف در سخنرانی خود هیچ اشاره ای به «وضعیت فاجعه بار زنان و دختران» در همسایگی کشورش نکرد، عمیقاً ابراز تاسف کردند. آنها تاکید کردند که بیش از پنج سال است که زنان افغان از اساسی ترین حقوق خود مانند تحصیل و کار محروم شده اند.
در بیانیه آمده است که سکوت در برابر «آپارتاید جنسیتی» در یک سوی آمودریا در حالی که از حقوق زنان در سوی دیگر حمایت می شود، یک تناقض غیرقابل چشم پوشی است. فعالان افغان از نگاه صرفاً اقتصادی و امنیتی تاشکند به مسئله افغانستان انتقاد کرده و هشدار دادند که این رویکرد خطر عادی سازی نقض سیستماتیک حقوق بشر را در پی دارد.
به گفته این فعالان، «هیچ پروژه تجاری یا انرژی نمی تواند ثباتی پایدار ایجاد کند در حالی که نیمی از جمعیت یک کشور حذف شده باشند.» آنها تصریح کردند که در مواجهه با آپارتاید جنسیتی، سکوت به معنای بی طرفی نیست، بلکه جانبداری از وضعیت موجود است.
این جنبش ها از مقام های اوزبیکستانی خواستند تا محدودیت های آموزشی و شغلی علیه زنان توسط طالبان را آشکارا محکوم کنند و از جامعه جهانی بخواهند تا «آپارتاید جنسیتی» را به عنوان یک جنایت بین المللی به رسمیت بشناسد.
سعیده میرضیایف، که رئیس دفتر پدرش نیز هست، در سخنرانی خود در سازمان ملل گفته بود که نگاه صرفاً امنیتی به افغانستان و تلقی این کشور به عنوان منبع تهدید، راه حل نیست و تنها گذاشتن مردم افغانستان مشکلات را بیشتر می کند. فعالان زن افغان در واکنش گفتند که سرکوب سیستماتیک زنان یک مسئله داخلی نیست، بلکه ثبات تمام منطقه را تهدید می کند و نباید فدای منافع ژئوپلیتیک شود.
منبع: بیانیه فعالان زن افغان
🌐
