یک مطالعه جدید اولین توضیح مولکولی قانع کننده را برای این که چرا سگ های نژاد بزرگ عمر کوتاه تری نسبت به سگ های کوچک دارند، ارائه می دهد. پاسخ ممکن است در چگونگی تغییر دی ان ای سگ ها توسط نشانه های پیری نهفته باشد.
در میان پستانداران، اندازه بزرگتر معمولا به معنای طول عمر بیشتر است، از چند سال برای موش ها تا نزدیک به ۲۰۰ سال برای برخی نهنگ ها. با این حال، در داخل یک گونه، اغلب برعکس این موضوع صادق است و افراد کوچکتر بیشتر از بزرگترها عمر می کنند که این پدیده در سگ ها به وضوح دیده می شود.
علاقمندان به سگ مدت هاست این استثنا را تجربه کرده اند، زیرا نژاد های بزرگتر سریع تر رشد می کنند و زودتر پیر می شوند. این موضوع دانشمندان را بر آن داشته تا دلایل این «سال های سگی» را که زمان همراهی آنها با انسان ها را کوتاه می کند، بررسی کنند.
نوآ اشنایدر-مکلر، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد در دانشگاه ایالتی آریزونا، گفت: «سگ ها مدل فوق العاده ای برای درک پیری هستند زیرا تنوع چشمگیری در طول عمر در یک گونه واحد نشان می دهند.»
سگ های بزرگ نه تنها زودتر می میرند، بلکه نسبت به بسیاری از بیماری های مرتبط با افزایش سن نیز آسیب پذیرتر هستند. اکنون، مطالعه جدیدی که در مجله ساینس منتشر شده، ممکن است دلیل آن را یافته باشد.
این تحقیق نشان می دهد که رشد سریع در سگ های بزرگ با تغییرات خاصی در دی ان ای آنها مرتبط است که فرآیند پیری را تسریع می کند. درک این فرآیند در سگ ها می تواند پنجره مهمی را به سوی درک پیری در انسان ها نیز باز کند.
اشنایدر-مکلر افزود: «از آنجایی که آنها حیوانات خانگی هستند، می توانند یک مدل قدرتمند با ارتباط فوری با سلامت انسان باشند. زندگی آنها با ما به این معنی است که ما تجربیات و محیط های مشترکی داریم، در حالی که عشق ما به حیوانات خانگی مان باعث می شود برایشان غذا، ورزش و مراقبت های بهداشتی مادام العمر فراهم کنیم.»
منبع: Science
🌐
