با گسترش فقر و بیکاری در افغانستان، شماری از کاربران از طریق پخش زنده در اپلیکیشن تیکتاک به جمعآوری کمک و توزیع نان رایگان میان نیازمندان روی آوردهاند. در این روش، افراد با راهاندازی برنامههای زنده از افغانهای مقیم خارج هدایای مجازی دریافت میکنند و درآمد آن را برای خرید نان به نانواییها اختصاص میدهند.
به گفته شرکتکنندگان در این برنامهها، روزانه صدها زن و مرد نیازمند در برابر نانواییهای شهرهای مختلف صف میکشند. یک مرد بیکار در این صفها میگوید به دلیل نبود کار و درآمد ناچار شده به نانوایی مراجعه کند، زیرا تلاشهای مکرر او برای یافتن شغل بینتیجه مانده است.
یک زن نیازمند نیز بیان میکند که هدف مردم دریافت صدقه نیست، بلکه نبود فرصتهای شغلی و محدودیتهای شدید کاری بهویژه برای زنان، خانوادهها را مجبور به صف کشیدن برای نان رایگان کرده است. او تأکید دارد که شهروندان خواهان کار و کسب درآمد از دسترنج خود هستند.
یکی از نانوایان برگزارکننده این برنامهها میگوید روزانه میان ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ قرص نان رایگان میان مردم توزیع میشود که هزینه آن از هدایای ارسالی کاربران خارج از کشور تأمین میگردد. به گفته او، خیرین معادل بهای ۱۰ تا ۵۰۰ نان به صورت مجازی هدیه میفرستند.
با این حال، درباره شفافیت مالی این ابتکار و کسر حدود ۶۰ درصد از ارزش هدایا توسط شرکت تیکتاک نگرانیهایی مطرح است. این روند در حالی ادامه دارد که بر اساس گزارش برنامه توسعه ملل متحد، در سال ۲۰۲۵ حدود ۷۴ درصد جمعیت یعنی نزدیک به ۲۸ میلیون نفر در تأمین نیازهای اولیه ناتوان بودهاند.
آمارهای دفتر هماهنگی کمکهای بشردوستانه سازمان ملل متحد نشان میدهد که در سال ۲۰۲۶ از ۱٫۷۱ میلیارد دالر بودجه درخواستی برای افغانستان، تنها حدود ۳۳۶ میلیون دالر یعنی نزدیک به ۲۰ درصد تأمین شده است. کارشناسان میگویند حل این بحران نیازمند ایجاد شغل، رفع محدودیتهای کار زنان و تقویت بخش خصوصی است.
منبع: گزارش رسانهای
🌐