په افغانستان کې کله چې د هېواد د ستونزو په اړه خبرې کېږي، ډېری خلک وايي: «که پلانکی شخص واک ته ورسېږي، ټول شیان به سم شي.»
ولې موږ تل د یوه پیاوړي قانون پر ځای د یوه پیاوړي مشر په لټه کې یو؟
یو لامل دا دی چې زموږ خلکو ډېر کم لیدلي چې قانون دې پر ټولو یو شان عملي شي.
د بېلګې په توګه، کله چې یو زورواکی قانون تر پښو لاندې کوي، هېڅوک ترې پوښتنه نه کوي. خو که یو عادي سړی همدا کار وکړي، سزا ورکول کېږي.
یا کله چې څوک په کومه دولتي اداره کې کار ولري، د دې پر ځای چې کار یې د قانون له لارې مخته ولاړ شي، هڅه کوي یوه واسطه پیدا کړي.
کله چې خلک دا ډول حالت ګوري، نو طبیعي ده چې پر قانون یې باور کمېږي او د نفوذ لرونکو کسانو لمن نیسي.
خو ستونزه کټ مټ دلته ده. که زموږ ټولې هیلې په یوه مشر پورې وتړل شي، د هغه له تګ وروسته به څه کېږي؟
موږ په افغانستان کې بار بار د حکومتونو د بدلون شاهدان یو، خو زموږ بنسټیزې ستونزې لا هم پر خپل ځای پاتې دي.
زما په باور، افغانستان یوازې یوه ښه ولسمشر ته اړتیا نه لري. موږ داسې قانون ته اړتیا لرو چې ان ولسمشر هم ونه شي کولای ترې سرغړونه وکړي.
قانون باید د خلکو له حقونو ساتنه وکړي، نه د مشرانو له واک څخه.
په پای کې، له ما سره یوه پوښتنه ده:
که سبا ستاسو د خوښې مشر د افغانستان ولسمشر شي او قانون د هغه د یوې پرېکړې مخه ونیسي، نو تاسو به د قانون ملاتړ کوئ که د خپل مشر؟
د دغې پوښتنې ځواب ښيي چې موږ په رښتیا څومره د قانون پر حاکمیت باور لرو.
نور وجوهات
