کلونه کیدل چې خلکو ګمان کاوه د احمد ظاهر مشهوره سندره «فېروزه بانو» د ایران د ملکې لپاره ویل شوې، خو اصلي کیسه ډېره جالبه ده. دا سندره په اصل کې د استاد شاه ولي لخوا د خپلې وړې لور فېروزې لپاره جوړه شوې وه چې خپله خور یې ورته یاده کړې وه.
کله چې احمد ظاهر د فېروزې له خپګان خبر شو، نو په ډېره مینه یې ورته وویل چې دا سندره به زه خپله درته وایم. دا خوږه سندره په ۱۳۵۷ کال کې د کابل په اریانا موزیک کې ثبت شوه او د افغانستان د موسیقۍ یو شاهکار ترې جوړ شو.
دا کیسه د هغه وخت د هنرمندانو صمیمیت او مینه څرګندوي. تاریخي اسناد هم ښيي چې دا سندره له سیاسي مسایلو سره هېڅ تړاو نلري او یوازې د یوې افغان نجلۍ د خوشحاله کولو لپاره د افغانستان د بلبل لخوا ویل شوې وه.