پوره ۲۵ کاله وړاندې د ۲۰۰۱ کال د اوکټوبر په اوومه، د امریکا متحده ایالاتو د طالبانو د لومړي رژیم پر ضد، چې القاعدې ته یې پناه ورکړې وه، برید وکړ. دا جګړه چې په ټریلیونونو ډالرو لګښت یې موخه د طالبانو او القاعدې له منځه وړل وو، بالاخره د امریکا په وتلو او واک ته د طالبانو په بېرته راستنېدو پای ته ورسېده.
کله چې امریکا پر افغانستان برید وکړ، تمنا رحیمي (مستعار نوم) ۱۰ کلنه وه. هغې امریکا نه پېژندله. د تمنا لپاره د امریکا کلمه یوازې یو نوم و چې پلار به یې له رادیو څخه اورېده او پر افغانستان د هغه د احتمالي برید په اړه به یې خبرې کولې. د تمنا لپاره، "برید" یوه روښانه مانا درلوده: وېره، تېښته او د کور پرېښودل؛ یوه تجربه چې د هغې او کورنۍ لپاره یې د افغانستان په شمالي جګړو کې پردۍ نه وه.
تمنا د خپل پلار او د هغه د زړې رادیو تر څنګ، له خپلې مور حمیرا (مستعار نوم) څخه د ښوونځي ته د تګ کیسې هم اورېدې. خو هغې پخپله د طالبانو د واکمنۍ پر مهال ښوونځي ته د تګ چانس پیدا نه کړ. د هغې په ذهن کې د هغه وخت د ښځو د ژوند انځورونه پاتې دي؛ ښځې چې له کوره د وتلو اجازه یې نه درلوده.
که څه هم تمنا هغه مهال د وضعیت په اړه روښانه پوهه نه درلوده، خو نن هغه دوره په یوه کلمه کې بیانوي: "ناورین". د هغې په وینا، دا هغه ناورین دی چې اوس یې یو ځل بیا تجربه کوي. د طالبانو په بیا واکمنېدو سره، د هغې او میلیونونو نورو افغان ښځو ژوند یو ځل بیا له ورته محدودیتونو سره مخ شوی دی.
د تمنا کیسه د افغانانو د هغه نسل د برخلیک ښکارندويي کوي چې د بهرنیو قدرتونو او کورنیو ډلو ترمنځ د جګړې او سولې په نه ختمېدونکې دایره کې بند پاتې دي. هغه جګړه چې د ازادۍ او ډیموکراسۍ په ژمنو پیل شوه، خو د هماغې ډلې په بېرته راستنېدو سره پای ته ورسېده چې د نسکورولو لپاره یې پیل شوې وه.
اوس د دې پېښې په ۲۵مه کلیزه کې، ډیری افغانان د تمنا په څېر تېر ته ګوري او یو ناڅرګند راتلونکی یې په مخ کې دی. دوی هیله درلوده چې جګړه به د لسیزو کړاوونو پای وي، خو اوس ځانونه په داسې یو ځای کې ویني چې تاریخ یو ځل بیا د تکرار په حال کې دی.
سرچینه: Zarin TV
🌐
